“Belgopoly, a stupid but beautiful game”
[The Guardian]

Wacht niet langer op een nieuwe regering of de nieuwste versie van de monopolie, geen van beide komt er. Kies voor Belgopoly, het gezelschapsspel waarbij u met een beetje geluk de Voerstreek aan de Oostkantons verkoopt of eigenaar wordt van Brussel-Halle-Vilvoorde. Verover zo snel mogelijk een stukje van de taalgrens en zet uw medespelers een hak van belang. Uren, dagen, weken, maanden speelplezier gegarandeerd.

Aantal spelers: onbeperkt
Regels: grenzeloos veel of geen
Benodigdheden: een administratieve kaart van België, oude vijffrankstukken, dobbelstenen

U hebt minimaal twee spelers nodig voor het spel maar hoe meer betrokken partijen u inschakelt hoe meer lol u aan het spel zal beleven. U werkt dus het beste met twee spelersgroepen (koppen en munten). Die kunnen elk of in één front of in onderlinge verdeeldheid spelen. Pas op: er kan een mol zijn en medespelers zijn verre van altijd te vertrouwen .

Ga naar de koning, ga niet langs af!

Bij Belgopoly komt het er op aan het land te herverdelen en daarbij zoveel mogelijk aangrenzende vakjes (arrondissementen, kieskantons, provincies en stukken er van) te bemachtigen.

Naar gelang er gekozen wordt voor het federale niveau (kanskaarten) dan wel het nationale (algemeen fonds) stellen zich uitdagingen en opportuniteiten: een wet of een arrest in uw voordeel of nadeel uitgesproken, een splitsing van het laatst veroverde kieskanton of een aantal speelbeurten over te slaan. Dat laatste mits de boodschap: “Ga naar de koning, ga niet langs af”.

Vooral de faciliteitenkaarten zijn zeer gegeerd, alsook de corridors en niet in het minst de alarmbelprocedure. Door deze laatste kunnen opgelopen sancties dan weer ettelijke spelbeurten lang ongedaan gemaakt worden.

Spelers vertrekken respectievelijk vanuit Virton of Oostende, Wuustwezel of Quevy. Ze proberen zo snel mogelijk Brussel en de taalgrens te bereiken . Een keer die bereikt kunnen beide partijen respectievelijk een uitbreiding forceren dan wel een bres slaan en verder onbeperkt annexeren. Voorwaarde is dat de vakjes aangrenzend zijn tenzij u een kanskaart voor een corridor getrokken hebt.

Wie eerst komt eerst maalt. Vooral hier is het een zaak van verdedigend spelen en felle spitsen. Is een vakje niet bezet door een kop of een munt dan mag het ingenomen worden.

Denk aan de borrelhapjes

Er kan gespeeld worden volgens de regels. Dat voor het geval u tot onderhandelde oplossingen wil komen en ook nog even wat borrelhapjes wil binnenhalen. Dat is echt wel de snelle hap, goed voor beginners. Elk van de partijen kan evenwel beslissen buiten de regels om te spelen. Dan zijn de hardliners aan de zet en komt het er op aan om uw achterban op één lijn te krijgen, bressen te slaan en desnoods delen van het veroverd gebied in pand te geven bij de bank in ruil voor sleutelposities.

Bij onze trialversie zag België er na 140 spelbeurten zo uit: Eupen-Malmedy-Voeren en de Provincie Antwerpen (zonder Brasschaat!) aangehecht bij het grondgebied van de voormalige Walenpays ( evenwel zonder de provincies Henegouwen en Namen die integraal geanexeerd werden door de tegenpartij).

Acta est fabula

En Brussel dan, zal u zeggen. Wel vergeet niet dat de bank de derde partij is en deze valt niet te onderschatten. De Bank had Brussel-Halle-Vilvoorde in pand gekregen toen de tegenstrevers even kort bij kas zaten en die de rest van Vlaams Brabant en een een corridor naar het Brasschaat wilden veiligstellen. Wij hadden er nog zin in maar de andere kant van de tafel bemachtigde alsnog de kanskaart onder de kanskaarten: Acta est fabula . Er zit dus niets anders op dan proviand bunkeren en overnieuw te beginnen.

Ook nog verkrijgbaar: Bart De Bouwer, Alles moet weg: het spel voor de kleinsten onder ons. Help sympathieke Bart bij het bruggen bouwen, corridors ontmantelen en een doorbraak forceren op het terrein om dat daarna meteen te splitsen.

Gerrit Six

www.sixlog.be

@Allen: reageren op deze blogt impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums – mod