Majesteitelijke prinses,

U weet dat het land op totale onbestuurbaarheid afstevent en dat – als we België willen redden, alle middelen het doel heiligen. Ik offreer u een oplossing die èn het voortbestaan van het land èn het geluk van uw gezin kunnen veiligstellen. En dat op het gevaar af voortaan als Vlaams landverrader en belgicist uitgekreten te worden. Soit, nood breekt wet. Eerst moeten we uw gemaal’s vader zo ver krijgen troonsafstand te doen. Redenen zat zou ik zeggen en tegelijk moet die van u de troonopvolging doorschuiven naar zijn zus Astrid. Ik leg u uit waarom.

Bij troonopvolging geldt de directe afstamming en het eerste geboorterecht. Uw Filip is de eerstgeborene van Albert en Paola. En uw dochter Elisabeth wordt in het heersende scenario de eerste koningin-in-ambt van België. Zelfs als de prins vrijwillig afstand zou doen van de troon brengt hij de opvolging van uw dochter niet in het gedrang. In principe zou Astrid geen koningin maar wel regentes kunnen worden, zolang Elisabeth niet meerderjarig is of klaar voor de troonopvolging. Dat regentschap kennen we van prins Karels die interimair was voor de terugkeer van Leopold III.

De perceptie tegen

Alleen zitten we op die manier met een gigantisch perceptieprobleem, want het regentschap zet nog meer de ‘onmacht’ van de ‘falende’ kroonprins in de verf. Dat uw schoonzus voor haar broer moet inspringen werpt een schril licht op Filip. Het zou gezien worden als de definitieve bevestiging van de heersende mening dat-hij-het-niet-kan.

Daarom moet het initiatief uitgaan van de prins zelf, die op het gepaste moment en goed omkaderd een stap opzij zet. De prins zou zijn familiale situatie kunnen inroepen en de wens uitdrukken om het land op zijn manier te dienen zonder het gewicht van de kroon. Dat begint dan met ” Mathilde en ik hebben in gemeenschappelijk overleg besloten dat ons gezin voor alles gaat en dat de aanhoudende stroom van geruchten, aantijgingen mij niet langer in staat stellen de troon ooit in sereniteit te bestijgen”.

Het moet uiteindelijk ook in het belang van het land zijn. Een dergelijke mededeling of welgeplaatste allusies in die zin zullen hoogstwaarschijnlijk een sterkt kapitaal aan sympathie samenbrengen, zelfs bij wie ‘het altijd gezegd heeft’. In de pers zal hij geloofd worden en zal de nadruk gelegd worden op zijn verdiensten (als die maar op tijd goed samengevat en in de verf gezet worden).

Le roi est mort, vive le roi

Met andere woorden de prins hoeft geen buitenechtelijke relatie te bekokstoven om daarna van opvolging uitgesloten te worden. Het kan eervol met het resultaat dat hij altijd in de geesten en de harten zal blijven als ‘Filip De Stille’, de man die zichzelf en het land behoedde voor een incidentrijk koninklijk parcours. In hem is een koning gestorven maar een groot man geboren. Dat is dan voor de hagiografen en de bidprentjes.

“Filip wijdt zich aan de opvoeding van zijn dochter, de toekomstige koningin, die heel erg op haar vader lijkt”. Dat is het onderschrift dat we dan in de toekomst krijgen. Uw gemaal wordt meer dan een handelsambassadeur (die functie wordt onopvallend afgebouwd) een bruggenbouwer tussen de regio’s en gemeenschappen. Hij exporteert het Belgische samenlevingsmodel ” burgeroorlog zonder bloedvergieten’ naar Tel Aviv, Bagdad. Darfour of waar ook er gemeenschappen moeten samenleven met verschillen. Hij zal dat goed doen.

Rest nog een vraag : kunnen wij ons land door Astrid laten regeren en elke nacht nog op onze beide oren slapen, gerust met vakantie vertrekken laat staan fier in de buitenlanden roepen dat we Belg zijn. Astrid is een grijze duif, heef nog geen enkel overtogen woord gepubliceerd of gezegd. Haar man werkt op de bank en is natuurlijk een Habsburger. Hebben wij iets tegen het versterken van die Co-Habsburgse band of vrezen wij voor de Anschluss bij Oostenrijk?

De staatshervorming met een decennium uitgesteld

Vergeet niet dat Astrid alleen maar regentes wordt. Dat is geen plenipotentaire positie. Constitutioneel heeft de regent(es) wel dezelfde prerogatieven als de koning. Er is slechts één beperking: tijdens een regentschap kan de grondwet niet worden gewijzigd. Bingo! Elisabethje is nog negen jaar van haar meerderjarigheid verwijderd: kortom een decennium van communautaire vrede, altijd meegenomen. Leterme blijft, met Bart’s zegen aan. Een regering van uitgebreide lopende zaken en die wordt, heel democratisch, gecontroleerd door een parlement dat geen regeerakkoorden hoeft te respecteren. Dus een wetgevende macht die ongelimiteerd zijn taak vervult: wetten stemmen en de uitvoerende macht (regering en regentes) controleren. Eindelijk de trias politica: de scheiding der machten volledig gerespecteerd.

Ook krijgen de voorstanders van een puur protocollaire monarchie de wind in de zeilen. En Filip dan, wel die gaat alsmaar meer stralen, die denkt “Wauw, dit had ik veel eerder moeten doen”. En er is Elisabethje, die bij haar aantreden als koningin tranen doet vloeien en van pa en ma meteen een koningin-vader en koningin-moeder maakt. Le beurre et l’argent du beurre gelijk ze zeggen. Ondergetekende is dan allang erelid van de kroonraad.

In fede,

Gerrit Six

www.sixlog.be